Sürü güdücülüğü ve hayvancılıkla uğraşan Türkler, kendilerine kültürel ve sanatsal bütünlüğü edindiren, geleneksel alışkanlık larını  bu yönde kazanmışlardı. Özellikle  ulaşım  olanaklarının       zor olduğu yörelerdeki halkın, geleneksel  dokuma sanatı  ara     cılığı ile en azından bir zanaat edindiği açıktır.Koyun yetiştiril mesi, yünün iğrilmesi, ipliğin boyanması, amaca  yönelik  halı        ve  dokumanın  oluşturulması   birdenbire  olacak  işler  değil. Toplumda   akademik  eğitim  benzeri,  gelenekleri gerektirir.  Bilimsel   anlamda,    MÖ. 5-4.  yüzyıllara  tarihlenen   en eski     düğümlü  halı  örneği, Rus bilgini   S.I. Rudenko'nun   1949 da   yönettiği   Altay   kazıları   sırasında, iskit kurganlarında bulun    muştu.  Pazirik  halısı  diye  bilinen,  200x189 cm.  boyutunda,      cm2. de 36 Düğüm   sıklığında ve  yün'den dokunmuş olan halı,  bugün  Leningrad,  Hermitage  Müzesindedir. 1906-1908 yılları arasında,  Orta Asya'nın  Turfan bölgesindeki  mezar araştırma larında,  M.S. 5-6.  yüzyıllara ait  düğümlü halı parçaları bulun muştur.

Anadoluda bulunmuş en eski Halı örnekleri 12. ve 13. yy'a ait olduğu bilinen Halılar, Anadolu Selçukluları ' ndan günümüze kalanlardır. 1905 yılında, Loytved tarafından, Konya Alaeddin Camisi'nde bulunan sekiz, 1929 yılında, Riefstahl tarafından, Beyşehir Eşrefoğlu Camisi'nde bulunan üç Halının, bir bölümü İstanbul Türk ve islam Eserleri Müzesi ile Konya Mevlana Müzesi'nde sergilenmektedir.Anadolu Selçuklu dönemi Halı örneklerine, 1936 yılında Fustat (Eski Kahire) Kazılarında rastlanır. Parçalar halindeki bu Halılardan, yedi örnek Stockholm de sergilenmektedir. Bu Halılarda, Kufi yazı benzeri Kenar Su ile geometrik, simetrik, zemin motif ilişkisinde, bitki, bulut, dört yön ve yıldız 14.yy dan sonra ağırlıklı olarak, soyutlanmış kuş ve ejder gibi şaman inancı etkisinde koruyucu hayvan motifleri kullanılmış olduğu görülür. Anadolu Halıları Türklerin geleneksel yaşantıları içinde önemli kullanım ve üretim alanı olduğu gibi Selçuklu döneminden beri, komşu ülkelere satılan ve ziyaretçilere hediye edilen en değerli mal idi ve götürüldükleri ülkelerde de bir üstünlük göstergesi sayılmışlardı. Anadolu Halıları zamanın yazılarında övgü ile anlatılmış, tablolarında resmedilmişlerdi. Avrupa yönetici sınıfının El Sanatlarına yönelik olumlu yaklaşımı, 1851 yılında Londra, 1855 yılında Paris'te açılan sergiler ile geniş halk kitlelerine yaygınlaştırılmıştı. Bu etkinlikler sonucu, Avrupalı eski sanat eserlerine sahip çıkmış, İtalya, Hollanda ve Almanya da Hanns Memling, Hanns Holbein, Lorenzo Lotto, Carlo Crivelli gibi pek çok ressam Anadoludan gelen Halıları tablolarında resmetmişlerdi.1891 de Viyana Sergisi açılır, 1882 de Robinson Londra'da, 1901 de Wilhelm Von Bode ve F.R.Martin, 1907 de Sarre, 1914 te Kühnel, 1922 de Kurt Erdmann, 1931 de R. Riefstahl, 1937 de G.J. Lamm gibi araştırmacılar Anadolu Halıları konusunda yayınlar yapmışlardır